Bericht vun enger spezieller Gare, wirklech geschitt.

 

Sonndes, de 7. November 2004 um 16 Auer 15.

Vill âl Leit stin a warden op den Zuch mat onbekanntem Ziel, si hun es einfach genuch;

All hu si nömmen en ,,Aller“ gebucht. Si hu Vertrauen an de Maschinist,

hie soll dach endlech fueren, a si duer brengen wou si sech fille gebuergen.

De Schaffner peift, den Zuch firt un, do kënt séier gelâf nach é Student

a sprengt an den Zuch am lëschte Moment.

????????????????

War dât dén Zuch dén hie wollt huelen??? Dat wées ké Mënsch, ausser dém do Uewen.

Neischt hat de Jong dohém gesôt, a kengem verrôt seng Séil eng Platz hat reservéiert,

an alles gewiescht wir ze komplizéiert well kéen hätt dat jo toleréiert.

Hien hât den Billgé an der Täsch do fréet é sech, ass dat gerecht?

Et sollt esou sin all Séil huet gewielt wéi lang se wöllt bleiwen op döser Erd.

Dem Jong seng Missioun ass erföllt a sollt et vleicht sin,

dass dodurch eis Géeschter erhéllt a wâch bleiwen, wéll

alles Matériellt ass vergänglech mä Séilen liewen weider, onofhängeg

bis an d`Eiwégkéet.

 

Bis den Zuch ukënt an der neier Dimension Gedold ass gefrôt mä da mellt sech de Jong.

Hien ass momentan net erréchbar, well och kén Handy  fonktionnéiert am Zuch wou hie fiert

an dat scho guer nöt an der Bar.

Lasslôssen ass gefrôt allerseits, vergonnt dem Jong seng erwönschte Rées

an d`Eiwégkéet. All déi Dir hie kënnt bied fir hien an denkt un är gemeinsam schéin Zeit.

Emfang vun den Engelen op der Endstatioun, Dir besser verstitt wat war dem Jong seng Missioun.

Seng SMS: " mir gét et méga-gudd! "

Ech si befreit vu kierperlechem Schmäerz an all déi Dir mech kënnt,

wönschen ech aus vollem Häerz ganz vill Mutt. Krëischt nöt fir mech, wéll ech si nöt weit ewéch.

Ech wärt Iech begléeden a beschützen all déi Dir mir léif wârt donidden.

An domat ass all Verbindung op, dem Handy seng Funktioun ass nés tiptop.

An aus dem Universum de Jong ka Rôt gi senge Léiwsten:

Sou séet de Sascha all déi Dir hie kënnt: ,,Carpe Diem“ a mât et gudd, sidd brav,

couragéiert an éierlech wann Dir klammt an dé selwéchten Zuch éwei ech.

 

D`Eiwégkéet kennt keng Zeit.

Ech war nömmen 18, wéi ech de Spronk gewôt mä dat war jo bedingt, durch e béisen Tumor.

Och war et jo mei Wonsch ömmer éischten ze sin, sief ké mer béis dass ech och hei virun Iech gin.

Op Jiddefall ech frée mech op én ,, au revoir“ mat Iech all déi ech

an déi mech gären haten an hun iwerall.

 

Léiwe Sascha, merci fir déin Message 

séet Dir deng Grousstatta Jowa.